Vooraf

Arma van Rijsbergen studeerde in 1991 af als docent tekenen en kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende Vorming in Tilburg. Na een jaar werken in het onderwijs besloot ze dat dit haar carrière niet was en ging ze als zelfstandige verder. Door de jaren heen heeft ze haar artistieke vaardigheden steeds verder uitgebouwd. Haar weg ging langs het ontwerpen van keukens en kantoren, het decoreren van grote podia (o.a. Noorderligt/013 Poppodium Tilburg) en het in opdracht maken van foto’s en schilderijen, tot ze in 2010 het roer volledig omgooide en aan haar eigen collectie begon.

Dramaqueens

In de periode die volgde, stond vooral de hang naar het theatrale en het grote centraal. Haar eerste wapenfeiten waren de ‘Dramaqueens’, schilderijen van indrukwekkende afmetingen waarmee ze succes oogstte in de Roadburn-scene. De schilderijen, waaronder het drieluik ‘Mother Earth’, dienden dan ook regelmatig als decor voor festivals.

Diana
“Diana”

De ‘Diana’ is een uitstekend voorbeeld van het plezier waarmee Arma werkte aan de gewaden van sprookjesachtige, sterke vrouwen. In dit schilderij heeft ze zonder zwart en wit te gebruiken de plooien van de jurk weergegeven, naar het voorbeeld van het portret van de Arnolfini’s van Jan van Eyck. Op de Academie werd ze dan ook niet voor niets de Koningin der Draperieën genoemd.           

Death
“Death”

Er zit altijd een vriendelijk, doch zwart randje aan deze vrouwen. Een goed voorbeeld is het ruiterstuk ‘Death’, waarbij een mooie dame te paard een zeis vasthoudt. Een alternatief voor Magere Hein en te interpreteren als: “Als ik dan toch dood moet, laat deze dame mij dan maar komen halen.” Ook ‘Crucifiction’ (ondanks de woordgrap) en ‘Alecto’ spreken voor zich. Het zijn allemaal milde verwijzingen naar de dood. De filosofie hierachter is dat de dood onvermijdelijk is en dat het geen enkele zin heeft om er angst voor te hebben.

Achtergrond

Het is moeilijk om in een schilderij met zulke sterke karakters te zorgen dat de achtergrond ook interessant blijft. In haar onderzoek naar dit dilemma heeft ze het gezocht in de natuur die ze elke dag ervaart tussen Neerpelt en Tilburg. Het schrale Brabantse landschap staat model voor de achtergronden in haar ‘Dramaqueens’. Bleke berkenstammen fungeren als decor voor ‘Diana’ en de natte oktobervelden waar een maand eerder nog mais stond, is terug te zien in ‘Death’, ‘The Morrigan’ en ‘Victory’. Ook de typische, prachtige Hollandse luchten zijn in deze schilderijen een bron van inspiratie

The Morrigan
“The Morrigan”

Natuur

Gaandeweg heeft de natuur de overhand gekregen. Ook dit was weer een stap in een nieuwe richting. Deze keer was het naar aanleiding van een expositie van David Hockney, waarbij niet zozeer zijn landschappen maar vooral zijn video-installatie (projectie van 3 x 7 fragmenten) enorme indruk maakten. Elk afzonderlijk scherm liet een filmpje zien van boomkruinen, stammen en struikgewas. Dit gaf een beweging in fragmenten, zodat de intensiteit van deze natuurlijke elementen versterkt werd.